دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۰   |   Mon April 19, 2021  
   
 
 آرشیو  |  جستجو         
  سامانه پذیرش مقالات و نوشته ها      صفحه اصلی   |   شهرداری همدان   |   سایر مقالات 
     پربازدیدترین ها
مدیریت مصرف چیست؟
نقش و اهميت فضاي سبز در زندگي شهري
شهر سبز پايدار چيست؟
زمینه های استفاده از GIS در برنامه ریزی و مدیریت شهری
ونداليسم اجتماعي چیست؟
نقش شهر الكترونيكي در توسعه شهري
مقدمه ای بر سيرتحول تهيه طرح هاي توسعه شهري در جهان و ايران
بافت هاي فرسوده ، قوت ها و فرصت ها
۱۵ توصيه كاربردي امام خامنه اي براي انس بيشتر با قرآن
سيرتحول برنامه ريزي شهري بعد از ورود اسلام به ايران
     شهرداری همدان
9 فايده استفاده از وسايل حمل و نقل عمومي
روش ها و فوايد تفکيک زباله در منزل
بايد و نبايد‌هاي آپارتمان نشيني
فواید تفکیک زباله و چگونگی آن در خانه
نقش شهروندان در بازیافت و تفکیک زباله ها
اهمیت هویت فرهنگی در شهر پایدار
نقش مبلمان شهري در هويت و سيماي شهر
نقش فن آوري اطلاعات و ارتباطات در مديريت شهري
گذری بر تاریخچه مدیریت پسماند
راه هاي كاهش توليد پسماند در خانه
نقش مبلمان شهري در زيباسازي شهر
نقش شهر الكترونيكي در توسعه شهري
مزاياي بليت الكترونيك و نقش آن در توسعه مديريت حمل و نقل شهري
آموزش شهروندان، حلقه گمشده چرخش بازيافت زباله
شهر سبز پايدار چيست؟
تاريخچه شهرداري و شوراي شهر در ايران
  بیشتر ...
 
 
  تاریخ انتشار : ١٣٩٩/٠٢/٠٩ تعداد بازدیـد : ٨٠۴ نسخه چاپی
 
   موضوع مقاله:  دانش و زندگی
   نـوع مقاله:  متفرقه
 
 
 
 
 
دانش و زندگي

 

 

در اين شماره مي خوانيد:

فرهنگ شهرنشيني، ضرورت زندگي امروز

فرهنگ شهر نشيني چيست؟

 

 فرهنگ شهرنشيني، ضرورت زندگي امروز

امروزه با گسترش شهر نشيني، آنچه که براي تداوم يک شهر و به واقع تعالي آن نياز است، مقولهاي به نام فرهنگ شهرنشيني است، موضوعي که در لايههاي اجتماع بايد بدان توجه داشت و توجه به آن از سوي تمامي شهروندان يک جامعه امري ضروري به نظر ميرسد.

همواره با پديد آمدن اجتماعات مختلف قوانين و هنجارهايي بر آن جامعه حاکم ميشود که از آن ميتوان به عنوان فرهنگ آن جامعه ياد کرد، در واقع آنچه که پيوست و ادامه يک اجتماع و جامعه و شهر را منجر ميشود توجه به همين فرهنگهاي حاکم بر جامعه است.

چندين سال قبل که شهرها شکل گرفتند، فرهنگهاي متفاوتي نيز در کنار رشد و گسترش شهرها شروع به شکل گرفتن کرد، رفته رفته با بزرگتر شدن شهرها، ازدياد جمعيت شهرها و تغيير نوع ساخت و سازها، فرهنگ شهر نشيني نيز تغيير يافت، به طور مثال با تبديل شدن خانههاي حياط دار به آپارتمانها فرهنگ آپارتمان نشيني به وجود آمد و با تغيير سبک زندگي انسانها، فرهنگ رانندگي، توليد زباله، و... نيز تغيير يافت.

اما آنچه که در اين ميان مهم است، رعايت و آموزش اين فرهنگ از سوي تمام اقشار يک شهر است، نکتهاي که متأسفانه در بسياري موارد بدان توجه نميشود و حتي گاه ديده ميشود، شهروندان اگرچه در محيطهاي جديد شهري زندگي ميکنند، اما هنوز هم به رعايت کردن اصول و فرهنگ شهروندي پايبند نيستند.

*خانه، اولين مکتب و مدرسهاي که بچهها را آموزش ميدهيم

اگر فلاني آمد سراغ منو گرفت بگو خونه نيست» اولين فرهنگ آموزي از وقتي آپارتمان سازي شد و آپارتمان نشيني در شهرها معمول گرديد، فرهنگ آپارتمان نشيني و همزيستي مسمالتآميز به عنوان اصل زندگي جمعي ميبايستي مورد توجه و مديريت قرار ميگرفت.

اگر چه ظاهراً پيش از سکونت در خانههاي آپارتماني، درهاي حياط خانه براي همسايهها هميشه باز بود و در امور خانه کمکحال هم بودند، اگر چه در فرصت کنوني، بدانگونه مراودات و کمک حال بودن به دليل گرفتاريهاي زيادي مقدور نيست اما از نظر حرمت خانوادگي و همسايهها و آنها که در يک مجموعه بزرگ و پرجمعيت و يا کوچک و کم جمعيت زندگي ميکنند از اصول فرهنگ شهرنشيني و تمدني است.

رفت و آمدها، سر و صداهاي آزار دهنده، به گونهاي که آسايش ديگران را به ناآرامي تبديل کند، از يک سو، همراهي و همکاري براي نظافت و زيباسازي محوطهها از جمله پارکينگ و يا در صورت بودن، حياط و… که اين مسئله در جابجايي زباله بيشترين دقت عمل را ميخواهد.

متأسفانه آلوده سازي بعضي کنارههاي خيابان يا کوچهها به دليل پرتاب کردن، حتي يک کيسه کوچک پلاستيکي که بعضا ديده شده است از جمله تخريب فرهنگ شهرنشيني است که ديگران را نيز عذاب ميدهد، به قول يکي از همين ساکنان آپارتماني: «ما همه مان به هم عذاب ميدهيم، ولي همسايه هم هستيم»

وقتي نيمههاي شب از ميهماني يا تفريح برميگرديم، حتما بايد همه اهالي آپارتمان از سر و صدا و جنجالآفرينيهاي ما خبردار شوند که ما هم آمدهايم، به خصوص اگر در پارک يک فيلم پنج بعدي هم نگاه کرده باشيم، با هيجان تعريفش ميکنيم، اين هم يکي از اصولي است که گفتيم همه دنبال تمدن هستيم و همه هم از تمدن و فرهنگ ميناليم.

*بيرون از خانه، وقتي سوار بر خودروي شخصي خودمان ميشويم و ميخواهيم از خانه بيرون بزنيم، چند تا بوق ممتد نشانه خداحافظي با اهالي خانواده است، حالا هر وقت شب يا روز ميخواهد باشد

يکي ديگر از اصول فرهنگ شهروندي در خيابان، اين است که در هر نقطهاي که کار داشتيم، خودرويمان را همانجا پارک ميکنيم، دوبله و سوبلهاش هم مهم نيست، هميشه حق با ما است. چکار داريم به بعضي از مغازهداران که حاشيه و کناره خيابان را ملک مطلق خودشان ميدانند و جلوي مغازه شان را با صندلي شکسته و حلب و هر آت وآشغال ديگري در يک محدوده وسيع قفل ميکنند که هيچ رانندهاي نتواند در آنجا خودرويش را پارک کند، مغازه داري که اين تجاوز به حريم ديگران را جزو فرهنگ شهرنشيني و تمدن تلقي ميکند.

* خود ما هم در رانندگي و رعايت مقرراتي که براي امنيت، آسايش و رفاه ما تدوين شده دست کمي از ديگران نداريم

به گفته برنارد شاو، هدف اوليه فرهنگ و تمدن کمک به خود براي زندگي با ديگران است.

آنچه متأسفانه داريم از اين هدف دور ميشويم، به شکل قانون گريزي و به نوعي فرهنگ براي بعضيها در آمده است و هنوز باور ندارند که زندگي شهرنشيني و تمدن و فرهنگ شهري زماني ميتواند زندگي با ديگران و اجتماعي بودن و همزيستي داشتن را عينيت ببخشد که با هدف اوليه فرهنگ مطابقت داشته باشد، نه آنکه خودمان به هر شکل و نوعي که ذوق و سليقه و خواسته خودمان است آن را تفسير کنيم، اصلا قوانين را بر هم بزنيم، يعني هيچ به هيچ.

* در فرهنگ رانندگي،چرا همه ما در رانندگي مشکل داريم؟ چرا با هم نميتوانيم در اين مسئله سازگار باشيم؟ چرا ميزان تصادفات رانندگي ما رو به افزايش است؟

چرا وقتي دو تا خودرو با هم يک برخورد جزيي و تقريبا اصطکاکي ميکنند دعوا و جنگ و جدل را اولين مرحله تصميم گيري و مقصرشناسي به کار ميگيريم، با آنکه خودمان هم ميدانيم که مقصر کدامين راننده است.

و از طرفي با يک تلفن و زماني نه چندان طولاني کارشناس راهنمايي و رانندگي ميآيد و تکليف را روشن ميکند.

اگر چه در قوانين رانندگي و آنچه مصوب شده در تصادفات خودرويي براي سهولت بخشيدن به دريافت خسارت، حادثه ديده سقف نسبتا بالايي را بدون نياز به گزارش مأمور راهنمايي ندارد، تعامل دو نفر که چيزي غير از خسارت نميخواهند، با رفتن به شرکت بيمه، قضيه را حل ميکند، مگر غير از اين است؟

راستي وقتي بين دو يا چند خودرو تصادف سادهاي رخ ميدهد، اين همه کارشناس خبره سر و کلهشان از کجا پيدا ميشود، اصلا ما چکارهايم که در کار ديگران دخالت ميکنيم، آيا درست است و قبول داريم و ميپذيريم ديگران هم در کار ما مداخله کنند؟

*وارد بحث رانندگي شديم. عبور از چراغ قرمز بدون اعتنا به رانندههايي که به قانون شهروندي احترام ميگذارند و پشت خط کشي عابر پياده و تا سبز شدن چراغ و اجازه عبور هم چنان متوقف هستند و بياعتنايي بعضي از ما رانندهها، روي عرض کامل خطکشي عابر پياده و عبور از چراغ قرمز، بي اعتنايي به حرمت شهروندي نيست؟

مگر فرهنگ شهروندي به ما نياموخته است که به قوانين احترام بگذاريم، از جمله قوانين راهنمايي و رانندگي، پس چرا پيش از رسيدن به چهار راه و ميدان، مسير ادامه عبور خودمان را مشخص نميکنيم و هر جا عشقمان بکشد ميرويم و ميايستيم و براي گردش به چپ يا راست از جلوي چندين خودرو عبور ميکنيم.

اگر حادثهاي را آفريديم، ديگران را مقصر قلمداد ميکنيم و طلبکار هم ميشويم، اگر هم اتفاقي شانس آورديم و يا به دليل احترام شهروندي که رانندههاي ديگر براي ما قايل شده و راه را برايمان باز کردند، عمل خودمان را زرنگي ميدانيم حتي مدعي هم ميشويم که ما زرنگتر از آنها هستيم و آنها جرأت و جسارت اين کار را ندارند.

 

فرهنگ شهر نشيني چيست؟

انسان از زماني که زندگي جديدش را آغاز کرد يعني مدني شد توأم با آن قانون و فرهنگ شهر نشيني در ميان انسانها آهسته آهسته رواج يافت و اين قانون جهت نظم بيشتر شهرها نهادينه شد، تا اين که انسانها بتوانند با رعايت فرهنگ شهري به سهولت وبدون کدام آسيب به زندگي عادي شان ادامه بدهند.

قبل از اين که به بحث فرهنگ شهر نشيني بپردازيم بهتر است روي موضوع مدني شدن انسانها مختصراً توضيح دهيم.

انسانها در ابتداي زندگي شان به شکل پراکنده در مغارههاي کوهها زندگي ميکردند ولي با ازدياد نفوس زندگي انسانها از شکل ابتداي خويش برآمد، يعني زندگي دسته جمعي  و مدني در ميان انسانها آغاز شد.

براي اولين بار واژه ي مدني در زمان هجرت پيامر بزرگوار اسلام از مکه به يثرب (مدينه منوره) وارد ادبيات زندگي انسانها شد اين بدان معناست که براي اولين بار مسلمانان زندگي را بشکل مدني در روي زمين آغاز نموده اند و بعداً اين فرهنگ در ساير سرزمينها نيز رواج يافته است پس گفته ميتوانيم که مدنيترين مردم در روي زمين مسلمانان ميباشند

قديميترين تمدن در جهان مربوط به جهان اسلام ميباشد ولي غربيها هميشه خويشتن را آغاز گر تمدن در روي زمين ميدانند( داکتر علي شريعتي) و اين اصل را نبايد فراموش کرد که انسان يک موجود اجتماعي است و نميتواند به تنهائي تمام نيازمنديهاي معيشتي زندگي خويش را برآورده سازد و نيز نياز دارد که بايد در اجتماع زندگي کند؛ چون اين خواست فطري انسان است. روي همرفته زندگي در عصر حاضر خصوصاً در شهرها ايجاب يک سلسله نظم و دسپلين خاص را مينمايد که بايد از سوي شهروندان به صورت جدي رعايت شود، از آن جمله هم يکي فرهنگ شهر نشينين ميباشد.

 

 فرهنگ شهر نشيني چيست؟

فرهنگ شهر نشيني مجموعه مقررات و قواعدي است که رعايت آن باعث ايجاد نظم و دسپلين در شهرها ميشود، که آن قواعد در چند اصل زير خلاصه ميشود:

١- رعايت عرف، عادات و اخلاق شهري: در اين تعريف و عادات نوع رفتار، کردار، پندار انسان نيز شامل ميباشد. در شهر انسان با جمعيت از انسانهاي زيادي سروکار دارد بايد مطابق به سلوک و عادات شهر باساير افراد و اشخاص رفتار کند تا باعث ايجاد بي نظمي نگردد. اخلاق شهري شامل کردار، گفتار،  رفتار و تعاملات انسان با ساير افراد جامعه ميباشد. اين اخلاق بايد طوي در نظر گرفته شود که انسان بتواند به طور مسالمت آميز يکجا باديگران زندگي کنند.

٢- استفاده ي درست از جادههاي عمومي: اگر در جادههاي عمومي نظم و قانون ترافيک از سوي رانندگان وسايط نقليه مراعات نشوند نظم جادهها مختل شده و باعث تصادمات وخيم ترافيکي خواهد شد. و نيز طرز وسلوک راه رفتن هنگام استفاده از پياده روها از سوي عابرين بايد بصورت جدي رعايت شود، در شهر ما عابرين به جاي اينکه از پياده روها بروند از جاده ي عمومي عبور و مرور ميکنند که خود باعث اخلال و بي نظمي در سيستم ترافيکي ميشود.

٣- طرز پوشيدن لباس: انسان در هر نوع محيطي که زندگي ميکند بايد قوانين و مقررات همان محيط را  رعايت کند که يکي از آن جمله پوشيدن لباس ميباشد، در شهر نبايد از لباسهاي استفاده گردد که باعث منحرف ساختن انسانهاي ديگر شود، خصوصاً در جامعههاي اسلامي اين امر خيلي  الزامي پنداشته ميشود. در اين خصوص خانمها بيشتر بايد مواظب باشند لباسي نپوشند که خلاف عرف جامعه ما باشد.

۴- رعايت نظافت و پاکيزگي: رعايت نظافت وپاکي يکي از موضوعات جدي است که همين آلودگي هوا باعث اخلالات زيادي در سيستم تنفسي انسانها شده و صحت انسانها را به خطر جدي مواجه نموده است، ولي متأسفانه در برخي شهرها ما شاهد آن هستيم که مردم به  اين مهم توجه چنداني ندارند و شهروندان در اين زمينه مسووليت خويش را به وجه احسن انجام نميدهند و همين بي توجهي شهروندان عدم آگاهي شان از فرهنگ شهر نشيني ميباشد. قبل از آنکه شهر ساخته شود بايد فرهنگ شهر نشيني در ميان مردم  آن شهر نهادينه شود.

 

 

 
     
     
 
   منبع مقاله:  هگمتانه
 
 
 
 
 
 
 
 
  تاریخ انتشار : ١٣٩٩/٠٢/٠٩ تعداد بازدیـد : ٨٠۴ نسخه چاپی
 
 
طبقه بندی موضوعی    
اقتصاد و بازرگانی    
بهداشت و سلامت    
جامعه    
دانش و زندگی    
دین و اندیشه    
سیاست    
علم و آموزش    
فرهنگ و هنر    
فناوری و ارتباطات    
مدیریت شهری    
ورزش    
 
 
 
© 2005 - 2021  Hamedan.ir
آمار و اطلاعات کاربران
١  نفر کاربران آنلاین :
۲۵۴,۶۷۷ تعداد بازدید :
   
   
 
سایت های مرتبط
مرکز اطلاعات مدیریت شهری
سایت مرجع مدیریت شهری
موسسه فرهنگی تبیان
موسسه فرهنگی راسخون
 
لینک های مرتبط
شهر الکترونیک همدان
پایگاه اطلاع رسانی
مناقصات و مزایدات
پیام ها و اطلاعیه ها
 
دسترسی سریع 
آرشیـو
آرشیـو شهرداری همدان
آرشیـو سایر مقالات
سامانه پذیرش مقالات
 
 
 
کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال متعلق به شهرداری همدان بوده و هر گونه کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
طراحی و پشتیبانی : سازمان آمار و فناوری اطلاعات شهرداری همدان