سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶   |   Tue September 26, 2017  
   
 
 آرشیو  |  جستجو         
  سامانه پذیرش مقالات و نوشته ها      صفحه اصلی   |   شهرداری همدان   |   سایر مقالات 
     پربازدیدترین ها
ونداليسم اجتماعي چیست؟
شهر سبز پايدار چيست؟
زمینه های استفاده از GIS در برنامه ریزی و مدیریت شهری
نقش و اهميت فضاي سبز در زندگي شهري
مقدمه ای بر سيرتحول تهيه طرح هاي توسعه شهري در جهان و ايران
بافت هاي فرسوده ، قوت ها و فرصت ها
۱۵ توصيه كاربردي امام خامنه اي براي انس بيشتر با قرآن
سيرتحول برنامه ريزي شهري بعد از ورود اسلام به ايران
غذاهاي سنتي همداني ها در ماه مبارك رمضان
تعريف و تاريخچه مديريت شهري
     شهرداری همدان
اهمیت هویت فرهنگی در شهر پایدار
نقش مبلمان شهري در هويت و سيماي شهر
نقش فن آوري اطلاعات و ارتباطات در مديريت شهري
گذری بر تاریخچه مدیریت پسماند
راه هاي كاهش توليد پسماند در خانه
نقش مبلمان شهري در زيباسازي شهر
نقش شهر الكترونيكي در توسعه شهري
مزاياي بليت الكترونيك و نقش آن در توسعه مديريت حمل و نقل شهري
آموزش شهروندان، حلقه گمشده چرخش بازيافت زباله
شهر سبز پايدار چيست؟
تاريخچه شهرداري و شوراي شهر در ايران
  بیشتر ...
 
 
  تاریخ انتشار : ١٣٩۵/٠۵/٠٢ تعداد بازدیـد : ٣٠٠ نسخه چاپی
 
   موضوع مقاله:  مدیریت شهری
   نـوع مقاله:  متفرقه
 
 
 
 
 
دیدگاه های نوین مدیریت شهری پایدار

 

در حال حاضر هدف اصلی مدیران شهری دستیابی به شهرهای پایدار و مدیریت شهری پایدار است. در مدیریت شهری پایدار تلاش بر پایداری منابع برای نسلهای آتی و جلوگیری از اتلاف و تخریب منابع در کنار دستیابی به سطح قابل قبولی از خدمات عمومی و رفاه شهری برای تمامی نسلهاست.

مدیریت شهری کارآمد و پایدار، همه امور محلی شهر را باید برنامهریزی، سیاستگذاری، هدایت، ساماندهی، نظارت و هماهنگی کند؛ بنابراین اموری چون تهیه طرحهای توسعه شهری، مدیریت زمین و مسکن، امور آموزش و پرورش، حملونقل، بازیافت، مدیریت اسکان غیررسمی، نواحی کهن و قدیمی شهر، گردشگری، امور فرهنگی، محیطزیست و... جزء وظایف محلی و به عبارتی در حوزه اختیارات شهرداریها و شوراها هستند، در حالی که مدیریت شهری ما در شرایط کنونی بین ۲۵ نهاد دولتی و شهرداری تقسیم شده است. ناراحتکنندهتر از این وضعیت این است که این متولیان گوناگون فاقد هماهنگی و همسونگری هستند، نتیجه این چندپارگی در مدیریت شهری بازتولید مسائل شهری چون ترافیک، اسکان غیررسمی، اشتغال غیررسمی، بورس بازی زمین و مسکن و مسائل گستردهای از این دست است.

مدیریت شهری باید خود را ملزم به رعایت اهدافی همچون دیدگاههای شهر پایدار و انسانگرا و در نهایت سیاستهای حکمرانی مطلوب همانند انصاف، شفافیت، پاسخگویی، پاک حسابی، حق اظهارنظر همگانی و مشارکتطلبی بداند.

بنابراین مدیریت یکپارچه شهری گام اولیه در پایداری شهری است نه چشمانداز و هدف درازمدت مدیریت شهری. مسأله اصلی چگونگی تحکیم پایههای نهادهای محلی و مدنی است.

در ارتباط با این موضوع مجموعهای از دیدگاهها وجود دارد که در اینجا به یکسری از آنها اشاره میکنیم. مجموعه زیر توسط کارشناسان بانک جهانی ارائه شده است.

۱) دیدگاه اجتماعگرایی ( communitarian view)

۲) دیدگاه شبکه ( network view)

۳) دیدگاه نهادی ( institutional view)

۴) دیدگاه همافزایی ( synergy view)

۱. دیدگاه اجتماعگرایی

این رهیافت دستیابی به شهر پایدار را به واسطه شکلگیری اجتماعات محلی، انجمنها و گروههای مدنی محقق میداند. آنچه در این دیدگاه اهمیت دارد پیشبرد امور از طریق روابط درون گروهی تعمیم یافته در قالب اجتماعات محلی است. یکی از مهمترین مزیتها و برتریهای این دیدگاه این است که اجتماعات محلی به راحتی میتوانند به شناسایی نیازها و محدودیتهای محلهها بپردازند.

از سوی دیگر نقدی که بر این دیدگاه وارد است اینکه این دیدگاه تنها بر منابع درونی موجود در اجتماعات محلی تکیه میکند. از این رو توان و قدرت لازم برای اداره امور کلان شهری با تکیه بر این منابع حاصل نمیگردد. شواهد به دست آمده در کشورهای در حال توسعه نیز حاکی از آن است که صرف وجود همبستگی در اجتماعات محلی یا تکثر اجتماعات، منجر به دستیابی اهداف مدیریت شهری پایدار نشده است. به عنوان مثال در کنیا ۲۰۰۰ گروه اجتماعی فعال در نواحی شهری به ثبت رسیدهاند ولی در عمل بیشتر این گروهها نتوانستهاند در دستیابی به اهداف مورد نظر نقش داشته باشند.

۲. دیدگاه شبکه

این دیدگاه در صدد پوشش دادن نقص دیدگاه قبلی بوده و معتقد است که مبنای دستیابی به مدیریت شهری پایدار شکلگیری و ایجاد شبکههایی از پیوندهای درون گروهی و برون گروهی پایدار است. مکانیزم اثر نظام شبکهای بدین صورت است که مدیران ابتدا میتوانند با استفاده از منابع درون گروهی اجتماعات محلی امور محلی را با هزینهای پایین به پیش ببرند و از این طریق اعتبار و حمایت اجتماعی کسب کرده و به اعتمادسازی بپردازند. پس از این مرحله برای پیشبرد امور شهری در سطحی وسیع به منابع بین گروهی موجود در شبکهها متوسل شوند. بدین ترتیب سبب تقویت شبکههای پیوند درون گروهی و برون گروهی مابین اجتماعات محلی متعدد نیز میگردند. از این طریق مدیران شهری میتوانند از نظر توزیع خدمات مابین محلات فقیر و غنی توازن برقرار کنند. با تمام تفاصیل، ضعفی که این دیدگاه دارد در این است که تنها به منابع موجود در بطن جامعه متکی است و به کیفیت نهادها و ادارات رسمی و نحوه عملکرد و هماهنگی آنها در دستیابی به یک شهر پایدار و انسانگرا توجهی ندارد.

۳. دیدگاه نهادی

پیروان این دیدگاه معتقدند که دستیابی به مدیریت شهری پایدار مبتنی بر دستیابی به یک محیط نهادی، قانونی و سیاسی مطلوب است. از نظر این دیدگاه کیفیت دستیابی مدیران شهری به اهدافشان متکی به کیفیت نهادها و ادارات رسمی ذیربط است. بدین ترتیب در این رهیافت سعی بر این است تا کارآیی و اثربخشی نهادها و ادارات افزایش داده شود، همچنین به نوع رابطه این نهادها با مردم از اهمیت بسزایی برخوردار است.

ضعفی که در این دیدگاه وجود دارد این است که در آن مردم و استعدادهایشان و منابع نهفته در آنها به خاطر تمرکز یکطرفه به کیفیت نهادی به فراموشی سپرده میشود. این دیدگاه در سیاستگذاری کلان در سطح ملی توانایی بسیاری دارد، ولی در سطح خُرد، یعنی مدیریت شهری، عملکرد ضعیفی از خود نشان داده است.

۴. دیدگاه همافزایی

اخیراً تعدادی از دانشمندان با شناخت نسبت به شکافها و ناهماهنگیهای موجود در جامعه و ضعف دیدگاههای قبلی در صدد برآمدند تا دیدگاهی جامع را در این زمینه مطرح نمایند؛ به طوری که بتواند ضعفهای مدیریت شهری را چه در سطح افقی در بین محلات و شبکههای موجود و چه در سطح عمودی در درون نهادها و پیوند آن با سطح جامعه پوشش دهد؛ به عبارت دیگر پیوند موجود در بین بخش خصوصی، نهادهای دولتی و اجتماعات محلی ترمیم و بین آنها همافزایی و هماهنگی ایجاد شود و از این طریق هر چه بهتر به اهداف مدیریت شهری پایدار دست یابد. این همان هدفی است که برای حکمرانی مطلوب (good governance) در دهه اخیر متصور است؛ یعنی ایجاد همافزایی بین بخشهای سه گانه خصوصی، دولتی و بخش داوطلبانه در سطح کلان ملی.

در این دیدگاه فرض بر این است که:

۱) نه مدیران شهری و نه اجتماعات محلی هیچ یک به طور ذاتی خوب یا بد نیستند. مدیران شهری، بخش خصوصی و اجتماعات محلی هر یک از زاویهای مختلف میتوانند در دستیابی به اهداف جمعی شهر پایدار کمک نمایند.

۲) مدیران شهری، بخش خصوصی و اجتماعات محلی هیچ یک به تنهایی منابع مورد نیاز برای پیشرفت جامعه شهری ندارند و بخشی از این منابع از تعاملات این سه بخش حاصل میگردد.

۳) در بین بخشهای سه گانه نقش مدیران شهری و نهادهای دولتی به عنوان نماینده دولت در تسهیل دسترسی به منافع جمعی و بهبود زندگی از اهمیت بسزایی برخوردار است به خاطر اینکه آنها تنها عامل تأمین کننده کالاهای عمومی محسوب میشوند.

ملاحظه میشود که در این دیدگاه سعی بر این است که از تمرکز صرف بر یک بخش بر حذر گردد، به علاوه سعی میشود تا بین این بخشها همافزایی و تعادل نیز ایجاد شود. در حال حاضر دیدگاه سینرژی یا همافزایی به عنوان کاملترین دیدگاه مدیریت شهری برای دستیابی به شهرهای پایدار و توسعه پایدار در نظر گرفته میشود.

 
     
     
 
   منبع مقاله:  هگمتانه
 
 
 
 
 
 
 
 
  تاریخ انتشار : ١٣٩۵/٠۵/٠٢ تعداد بازدیـد : ٣٠٠ نسخه چاپی
 
 
طبقه بندی موضوعی    
اقتصاد و بازرگانی    
بهداشت و سلامت    
جامعه    
دانش و زندگی    
دین و اندیشه    
سیاست    
علم و آموزش    
فرهنگ و هنر    
فناوری و ارتباطات    
مدیریت شهری    
ورزش    
 
 
 
© 2005 - 2017  Hamedan.ir
آمار و اطلاعات کاربران
٣  نفر کاربران آنلاین :
۱۲۹,۲۰۶ تعداد بازدید :
   
   
 
سایت های مرتبط
مرکز اطلاعات مدیریت شهری
سایت مرجع مدیریت شهری
موسسه فرهنگی تبیان
موسسه فرهنگی راسخون
 
لینک های مرتبط
شهر الکترونیک همدان
پایگاه اطلاع رسانی
مناقصات و مزایدات
پیام ها و اطلاعیه ها
 
دسترسی سریع 
آرشیـو
آرشیـو شهرداری همدان
آرشیـو سایر مقالات
سامانه پذیرش مقالات
 
 
 
کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال متعلق به شهرداری همدان بوده و هر گونه کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
طراحی و پشتیبانی : سازمان آمار و فناوری اطلاعات شهرداری همدان